کنفرانس تنوع زیستی مونترال شکست خورد: پول کجاست؟

نمایندگان ۱۹۰ کشور که این هفته در مونترال کانادا جمع شده بودن تا سازوکار مالی «توافق کونمینگ-مونترال» برای حفاظت از ۳۰ درصد خشکی و دریاها تا ۲۰۳۰ رو نهایی کنن، پس از شش روز بحث داغ، عملاً دست خالی سالن رو ترک کردن. مشکل اصلی سر یه چیز ساده بود: پول. کشورهای در حال توسعه می‌گن برای حفاظت از جنگل‌ها و صخره‌های مرجانیشون و جایگزینی معاش مردم محلی، سالی حداقل ۲۰۰ میلیارد دلار نیاز دارن. کشورهای ثروتمند حاضرن فقط ۲۰ میلیارد بدن اونم نه به صورت بلاعوض، بلکه به شکل وام‌های کم‌بهره.

«این یه مسخره‌بازیه.» این حرف نماینده نامیبیا بود که جلسه رو با عصبانیت ترک کرد. «شما شمالی‌ها جنگل‌هاتون رو ۲۰۰ سال پیش قطع کردین و صنعتی شدین، حالا به ما می‌گین جنگل‌هامون رو نزنیم تا کربن شما رو جذب کنه، ولی پولش رو نمی‌دین؟» برزیل، اندونزی و کنگو که صاحبان بزرگترین جنگل‌های بارانی هستن، تهدید کردن که بدون پول نقد، تعهدات خودشون برای کاهش تخریب جنگل رو پس می‌گیرن و دوباره مجوز معادن و دامداری‌های وسیع رو صادر می‌کنن.

این بن‌بست ضربه سنگینی به اعتبار پروسه‌های جهانی محیط زیست زد. فعالان می‌گن این نشست قرار بود «پاریسِ طبیعت» باشه، ولی تبدیل شد به یه بازار چانه‌زنی بی‌حاصل. توی خیابون‌های مونترال، صدها معترض بومی با لباس‌های سنتی شعار می‌دادن: «پول رو بده، قول نمی‌خوایم.» حالا همه نگاه‌ها به اجلاس بعدی ژوهانسبورگه، ولی خیلی‌ها می‌ترسن که تا اون موقع، یک میلیون گونه گیاهی و جانوری دیگه برای همیشه از روی کره زمین محو بشن.